tag:blogger.com,1999:blog-52989073167742556672012-02-16T16:42:21.457+02:00Kendinize şu soruyu sorduğunuz zamanlar elbette ki yok değildir. Ben bi film yapsam, Senaristi ben, Yönetmeni ben, Oyuncusu ben olsam ne harika olurdu ? Peki, ana hikayeniz ne olurdu? Çok mu ilginç olurdu, yoksa çok mu gerçekçi, ya fantastik öğelerin zenginliği.Kendi kültürümüzün Mitleri,Felsefesi.. Aklınızda kalanın faydası yok! Anlatın, süsleyin filminizin hikayesini.cristian johnernoreply@blogger.comBlogger31100tag:blogger.com,1999:blog-5298907316774255667.post-73758057505794146742011-09-11T01:05:00.000+03:002011-09-11T01:05:13.254+03:00<a href="http://www.pembo.net/#.TmvfAbFm_q0.blogger">Pembo.net Ucretsiz Muzik dinleme Platformu</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5298907316774255667-7375805750579414674?l=filmyapsak.blogspot.com' alt='' /></div>cristian johnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5298907316774255667.post-75108849207609189952008-09-10T00:46:00.007+03:002008-09-10T02:04:24.314+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://img205.imageshack.us/img205/8320/sahmeran1ev9.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 291px; height: 365px;" src="http://img205.imageshack.us/img205/8320/sahmeran1ev9.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;"><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;"><br /><br /><span style="font-family:verdana;">M.Ö. </span></span></span><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;font-size:85%;color:black;" >2800 </span><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;font-size:85%;" >Yer:</span><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;font-size:85%;" > Şanta Baal(Tarsus)- Şahmeran Mağarası</span><span style="font-size:85%;"><br /><br /><span style="font-family:verdana;">...iki ayyaş korsan bu liman kentinin güzelliklerine kendini kaptırmışlardır. Gezinirken korsanlardan biri bir fısıltı duyar. Sese doğru gitmeye başlayan korsan büyülenmiştir. Arkadaşı da onu takip eder. Sesin geldiği yöne doğru gittikçe bir takım izler görürler ve ormanda daha da kaybolmaya başlarlar. Artık geri dönüş yoktur. Çalılıkların arasında bir parıltı dikkatlerini çeker. Parıltıya yaklaştıkların da, bir mağaranın iki yanında parıldamakta olan iki büyük elması görürler. Kamalarıyla elmasları yerlerinden sökmeye çalıştıkları sırada. Kocaman siyah bir yılan tarafından mağaraya sürüklenirler. Elmaslar kaybolur....</span><br /></span><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;font-size:85%;" ><br />Yıl 2009 Yer : Çukurova Üniversitesi Yurt Odası</span><span style="font-size:85%;"><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Nevin Tarsusta yaşanan deprem görüntülerinin, tekrar tekrar gösterilmesine dayanamamıştır. Bilgisayarının başına geçip bitirme tezini incelemektedir. Telefon çalar . Arayan Prof. Adnan beydir. Sesi telaşlıdır. Ve hemen Nevin'e Tarsus'a gelmesini söyler. "Sesinde bir endişe vardır."</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Nevin başarılı bir o kadarda sevilen bir arkeoloji öğrencisiydi ve mezun oluyordu. Yarın ilk uçakla mısıra gitmesi gerekiyordu . Fakat profesörün sesi kötü geliyordu. Galiba deprem de çalışma arkadaşlarının ölümüne tanık olmuştu. Başka kimsesi yoktu. Biletini iptal etmeli ve oraya yanına gitmeliydi.</span><br /><br /></span><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;font-size:85%;" >Tarsus- Şahmeran Hamamı (Deprem Sonrası)</span><span style="font-size:85%;"><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Prof.Adnan bey gördükleri karşısında hayretler içindeydi. Arkasında tarsus bir harabeye dönmüş, insanlar ölmüştü. Çok fazla yaralı vardı. Şahmeran Hamamı da yıkılmıştı. Ama hamamın olduğu yerde gizli bir geçit açılmıştı. Bu fırsatı kaçıramazdı. Geçite girdi. Yol boyunca karanlık hakimdi. Çok fazla gitmeden. Bir artçı sarsıntıyla yere düştü...</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">..Saatler sonra Nevin Tarsusa varmıştı. Her taraf yıkılmış, insanlar acı içindeydi. Çabucak profesörün kazı alanına gitti. Nevin Şahmeran hamamının yerinde artık koca bir geçitin olduğunu gördü. Geçitin yanına yaklaştı , onu profesör karşıladı. Nevin artık biliyordu geçit Şahmeranın ülkesine gidiyor olabilirdi. Prof.Adnan bey Şahmeran efsanelerine takıntılıydı. Yılanların Şahı efsaneye göre çok uzun bir zaman önce ölmüştü. Fakat Profesör Onun Tek olmadığını ve eşinin geçitin sonunda olduğuna inanmıştı.Ve geçite tekrar girmek istiyordu. İnsanlığı Kurtaracak Ölümsüzlüğün sırrı Şahmeranın eşindeydi.</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Nevin Her ne Kadar bu efsanlere inanmasa da, yazıp bitiremediği tezi için mükemmel bir fırsattı. Geçite girmeyi oda istiyordu.</span><br /><br /><br /><span style="font-family:verdana;"><span style="font-weight: bold;">Not :</span> Mit'e göre Şahmeran bir insan elinden öldürülmüştü. Ama Sarayında ki yılanlar, Şahmeranın öldüğünden habersiz Şahlarını bekliyorlardı. Eğer Şahmeranın Öldüğünü Öğrenirlerse, Bütün insanlığı bir katliama sürükleyeceklerdi.</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;" >Son</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5298907316774255667-7510884920760918995?l=filmyapsak.blogspot.com' alt='' /></div>cristian johnernoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5298907316774255667.post-18763442730357720762008-09-08T21:54:00.004+03:002008-09-08T22:41:21.346+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://img159.imageshack.us/img159/2985/giztanbulluk4.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 156px; height: 230px;" src="http://img159.imageshack.us/img159/2985/giztanbulluk4.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-size:85%;"></span><div style="text-align: left;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;" >Yıl: 2010 Yer : İstanbul Gece 03:12 Suları</span></span><br /></div><span style="font-size:85%;"><br /><span style="font-family:verdana;"> İlk sahne de, Galata köprüsünde ki balıkçıların şaşırmış, korkmuş yüzleriyle etrafa dağılmalarını görürüz. Yer İstanbuldur. Çığlıkların ardı arkası kesilmez. Taksim tarafında ki yokuştan bir güruh kopup gelmektedir. Arabalar birbirine girmiş yokuştan yuvarlanıyordur. Bir Otobüs içinde yolcularıyla birlikte Sağa sola çarparak, köprünün ortasında ki bir kaç zavallı vatandaşı ezer. Köprünün trabzanlarından denize sarkar...</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">...Bu kendini kurtarmak mıdır? Peki kurtulabildim mi?...</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;" >Bir Gün Öncesi - Yer: İstanbul Su arıtma Tesisi</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Konstantinopolis ele geçirilmeliydi. Yaptıkları ama başarılı olmayan seferlerden sonra orası hala İstanbuldu ve de alınamamıştı. Kapitalist çarklar her ne kadar işe yarasa da yavaş ve bir o kadar da masraflıydı. Çözüm biyolojik bir silahtı. </span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Kaan, Su arıtma tesisinde çalışıyor ve bu işi yapabilecek derece paraya bağımlıydı. Artık o ilk ve son görevine hazırdı. Kaan, parayla kandırılmıştı ve ona vaatlerde bulunulmuştu. Tek yapması gereken "Virüsü" içme suyunun içine, şehrin ana dağıtım borusuna zerk etmekti.İşte bu kadar basitti. Daha Önce de bir çok yetkilinin emriyle koca varilleri boşaltmıştı, içlerinde sakinleştirici bulunuyordu!</span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;" >Yıl: 2010 Yer : İstanbul Gece 03:48 Suları</span><br /><br /><span style="font-family:verdana;">Artık saklanmanın zamanı çoktan gelmişti. Sokaktan en çok kedilerin çığlıkları geliyordu. Bütün insanlar değişmeye , saldırmaya başlamışlardı, geri dönüş yoktu. Taksim çoktan yerle bir olmuştu . Karşıdan Asya'dan da ölüm ve kuduz haberleri geliyordu. Televizyon ve radyo yayına devam ediyorlardı. Ama çok sürmeyecekti. Haberlerin en ilginci ise ölenler tekrar uyanıyordu. George Romero'nun 'Yaşayan Ölüler Gecesinden' hiçbir farkı yoktu.Her yer kan ve et yığınlarıyla doluydu. Ve aç insanlarımla.... </span><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;" >Ulaş Yazgan</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5298907316774255667-1876344273035772076?l=filmyapsak.blogspot.com' alt='' /></div>cristian johnernoreply@blogger.com2